|
Elma van Haren 1958 country: Netherlands language: GeorgianArmenianAzeriEstonianSwedishTaiwanese |
De poëzie die Elma van Haren tot dusver in zes bundels voor volwassenen (ze schrijft ook voor kinderen) publiceerde, is consequent tweeslachtig. De boventoon wordt gevoerd door de klinkende observaties van iemand die volop oog heeft voor het haar omringende: ‘altijd lokken opdringerige details’, staat te lezen in haar jongste bundel 'Zacht gat in broekzak' (2005). Haar gedichten vinden veelal hun uitgangspunt in een zich uit de wirwar van de wereld verheffend moment, bijvoorbeeld wanneer er ergens een zon in het water schijnt, een vreemd briesje zich aandient, of ergens iets breekt (‘RINKELDEKINKEL’). Die momenten hoeven niet veel te kosten, want: ‘Wie veel alleen is, wordt al snel door de dingen omhelsd.’ Als advies van haar poëzie kan gelden: ‘Stroom in; verlos; vloei over; / Zet zoden aan de dijk. / Ga Wandelen!’. Maar met scherpe observaties beginnen deze gedichten pas. Ze op papier te zetten betekent ook het achterlaten van die glorieuze momenten, en Van Harens gedichten doen vervolgens hun opperste best om er enigszins bij in de buurt te blijven. Daarmee zijn we gevangen in haar schrijfproces, waarin haar gedichten ons middels hun vrije associaties en hun lucide aanspreektoon meevoeren. Het omwerken van een ervaring tot taal brengt naast plezier ook melancholie met zich mee over de afstand tussen de kijker en het zonlicht, tussen het gedicht en dat ene moment. De ondertoon van deze poëzie is dus heel wat minder juichend, laat eerder de knokpartij horen tegen de tweespalt die het wandelen en het dichten onvermijdelijk met zich meedragen. In haar gedichten strijden steeds twee helften om voorrang, en wordt getast naar een hooguit wankel evenwicht. Haar tweede bundel heette 'De Wankel' (1989), en daarin stond dat het soms kan lukken ‘gelijktijdig te groeten en afscheid te nemen’. De voortdurende confrontatie tussen de droefheid van het afscheid nemen en de verrassing van het begroeten, daaraan bieden de levendige bladspiegels van Elma van Haren de ruimte. Johan Sonnenschein Not al of the information about this poet has been digitalised. For more information contact info@poetry.nl |