Als dichter debuteerde Jan Eijkelboom pas laat: hij was de vijftig al gepasseerd toen zijn eerste bundel Wat blijft komt nooit terug (1979) verscheen. Er volgde een heel oeuvre, dat in 2002, ter gelegenheid van zijn 75e verjaardag verzameld werd onder de nuchtere titel Tot zover. Zijn onderwerpen vond Eijkelboom in herinneringen, zo schreef hij: 'Een herinnerende zomer is altijd mooier dan de zomer waarin je leeft.' Ook zijn woonplaats Dordrecht en het omringende landschap dienden als inspiratiebron.
Tijdens de hommage die het veertigste Poetry International Festival brengt aan Jan Eijkelboom zijn fragmenten van de Nederlandse Omeros te beluisteren, evenals het werk van andere dichters dat door hem is vertaald. Het beroemde epos van Nobelprijswinnaar Derek Walcott vertaalde Eijkelboom op zijn kenmerkende wijze regel voor regel. Hij begon aan Omeros zonder te weten waar het zou eindigen. Ook leest Roelien Eijkelboom haar keuze uit zijn gedichten voor en laat ze zien hoe die verschillende gedichten een weerspiegeling zijn van verschillende perioden uit zijn leven. Poetry International eert Eijkelboom niet alleen met voordrachten, maar ook met gesprekken, beelden en muziek.
Jan Eijkelboom ¦ fotograaf Tineke de Lange