NU NOG (FRAGMENT)

NU NOG (FRAGMENT)

I

Nu nog, met een vod in haar mond,
zij die wakker wordt met gezwollen lippen, ogen toe,
zij was iets dat ik wist en toen verloren heb, en hoe,
maar hoe ben ik haar kwijt, hoe blaft een dronken hond?

II

Nu nog haar gezicht als de maan en haar lijf als de maan
jong, bitter jong, met die borsten en billen en die ribben.
Vroeger had je liefdespijlen, je voelde ze voorwaar,
zij teisterden, dacht je, die blanke volle maan van haar.

III

Nu nog haar afgebeten nagels, haar gekwetste tepels,
haar gladde billen waartussen zij verticaal lachte
en zij die metafysica verachtte zei: 'Ach schat,
in elke cel van je zaad zitten God en zijn moeder.'

(…)

originele titel: 'NU NOG (FRAGMENT)'




« terug naar de dichter