Mariana Hirschfeld in lockdown Belofte
Belofte
Korte biografie

Korte biografie

Mariana Hirschfeld (1996), geboren in Colombia, treedt sinds vier jaar op als dichter en spoken word-artiest, en stond o.a. op de podia van Theater Rotterdam, de Doelen, Het Tropenmuseum, Amnesty International, Poetry International, Erasmus Universiteit en FunX. Hirschfeld is ook actief als workshopleidster en coach voor jongeren en volwassenen. Daarnaast heeft ze haar eigen organisatie genaamd La Raza, die zich inzet voor de ontwikkeling van Zuid-Amerikaanse immigranten in Nederland.

Belofte

Waar stenen niet meer worden bewandeld
En revoluties voort broeien in onze stiltes
Hebben we geleerd dat soms een storm
Wordt achtergelaten in onze laatste adem
Waar knieën zich schaven en ook wij de stad dragen
Hier hebben we haar ziel begraven in onze palmen
Waar de geur van benzine en de smaak van tranen
Zich mengden in ons vaarwater, hebben we een rustplek
Gevonden op de schouders van voorvaderen
Handen bouwen steden, kinderen geboren in beton
Hier vinden we onze dromen aan de horizon

Waar de regen ons troost weet te bieden
En we begrijpen dat verdriet een voorbode is
Waar de bodem voortkwam uit kapotte ruggen
Is haar veerkracht onze grootste erfenis
Waar we het goede in iedereen proberen te zien
Wat we niet in onszelf zien, waar vrouwen leren
Om breuken te helen in anderen
Hier bestonden we al in haar
Hier besloot zij om voorbij haarzelf te leven in ons
Hier zijn wij de zwaarte van die jaren niet vergeten
Tijd schuilt in rimpels, ook in nieuwe adem
Hier werden we uitgewist

Waar een borst bestaat uit ruïnes
En we het geluid van vergane onschuld
Proberen te herinneren, deden we ons voor als volwassenen
Maar waren we in de kern slechts kinderen
Ook wij zullen ooit afscheid moeten nemen
Van de belofte die we vinden in warme schemers
Maar wie leest de pupillen van hen die vielen
Of erft de knokkels van wie ons zijn ontnomen
En misschien begraven ze hier wel zielen
In de zee, hopend dat ze ooit weer terug naar ons stromen
Onze straten zijn ook maar resten
Van geschenken ooit weer teruggewonnen
Waar ruggengraten zich bogen over kleurloze gezichten
En waar liefde stierf zijn we weer opnieuw begonnen