Derek Otte in lockdown Flessenpost
Flessenpost

derek

Korte biografie

Korte biografie

Woordkunstenaar Derek Otte (1988) staat sinds 2010 op menig podium in Nederland en Vlaanderen. Als huisdichter van radiozender FunX vatte hij van 2013 tot 2017 dagelijks het nieuws op rijm samen. In 2017 en 2018 was hij Stadsdichter van Rotterdam. In de stad waar zijn woorden inmiddels menig gebouw sieren, richtte hij in 2012 het woordkunstpodium Paginagroots op en doceert hij sinds 2015 het keuzevak spoken word aan de Hogeschool. Zijn zinnen zijn afwisselend scherp en luchtig, persoonlijk en maatschappelijk, vrolijk en ernstig. Identiteit(en), menselijke relaties, de grote stad en filosofie vormen belangrijke thema’s in zijn geschreven en gesproken werk. Hij publiceerde de dichtbundels Regelgeving (2015), TOFLOF (2017) en Woorden Zijn Daden (2018). 

Flessenpost

Schrijven: eso es... Alles wat ik heb. Spaans benauwd, geen noodkreet; ik ben bij de les. Er zit schoonheid in het strijden, lelijkheid in het succes; zolang m’n flow groeit als Cole, oogst ik óók op grond van stress. Staat de wereld op z’n Kops: SPRAAKWATER LEST DE DORST. In een zee aan informatie is dit m’n flessenpost.

Verre van de sterren maar letters doen me stralen. We leven in een schijnvertoning, dralen door de dagen. Dobberen op hoop van zegen, terwijl er vragen knagen maar, we klagen niet maar dragen. Alles is een fase, al lijken nare vaak het langst: twijfel is een slechte vriend, je grootste vijand? Angst. Een overvloed aan eb; ik ken ’m, bodem, oceaan. Maar wie wil boven komen drijven, moet een tijdje blijven gaan. De werkelijkheid lijkt weleens anders maar in dit bestaan… Is de waarheid naakt; wij trokken de wereld kleren aan.

Niets wordt ons gegeven. Niets is ons beloofd. Geen genade; vragen dwalen door m’n slapeloze hoofd. Het fysieke en mentale; ’t is allemaal a bit scary. En ik voel me Dumb and Dumber als ik mezelf niet naar de gym carry, maar... Je potentieel blijft een kwestie van je eigen perspectief. Staat de hele wereld scheef, plaats ik m’n letters in cursief. Meebewegen, op de tast: liefde maakt je blind... In het donker is dus liefde hetgeen dat ons verbindt. Veldslag, slagveld, kantlijn: frontlinie. Dop erop als capuchon, ontsnappen: Houdini. 

Zolang woorden zinnen worden, zonder ik me af in maan... Licht is alles wat de zwaarte kan verslaan. Mijn light verse versus duisternis, tot de dingen waterpas. Half vol of half leeg? Mijn geloof is niet van glas. Als de vrede in dit stuk, tot aangespoeld, precies. Vrede in het stuk: ik wens je dubbel zo veel… Peace.