Elten Kiene in lockdown Alsof
Alsof
Korte biografie

Korte biografie

Elten Kiene (1984) is spoken word-artiest, presentator, organisator en workshopdocent. Hij is de man achter het platform Woorden Worden Zinnen en maakte deel uit van hiphopcollectief Brandwerk. Het samenbrengen van verschillende werelden met woordkunst als belangrijkste instrument loopt als een rode draad door al zijn werkzaamheden. In 2020 kreeg hij de Cultuurprijs Zuid-Holland van het Prins Bernhard Cultuurfonds omdat hij met literaire programma’s een breed publiek weet aan te spreken en het beste uit jonge poëzieperformers weet te halen. Elten geeft als coach van Young in Prison workshops in jeugdgevangenissen en maakt programma’s voor o.a. het Wereldmuseum en Read My World Festival.

Alsof

alsof we ondertussen niet beter zouden moeten weten?
alsof we niet beter kunnen
alsof het niet anders kan…
alsof de wereld alleen maar zwart en wit
alsof er alleen maar donker en licht
alsof er niks tussen zit

ik bedoel… over hoe de wereld geworden is
over hoeveel rijkdom
over de manier waarop
over hoezo wij wel en zij niet
over hoe krom de stijgende lijn van groei is
over hoe nog steeds

alsof we niet echt naar beter streven
alsof er maar één waarheid is
en we samenleven in een wereld
met kapotte spiegels
en daarmee kiezen voor gebreken

alsof hypocriet de norm is
en dweilen met de kranen open… een nieuwe vorm is
alsof het echt niet anders kan?
alsof we echt niet beter kunnen
alsof leven op anderhalve meter straks voldoende is
terwijl we nog steeds met meerdere maten meten

en alleen in veranderingen kunnen slagen
als mensen met meer privileges klagen
alsof we écht niet beter weten
steeds vaker ben ik sprakeloos
en zit ik vast tussen zwijgen en spreken
dus schrijf ik om dat te verwerken
om in deze waanzin mijn positie te bepalen

het lijkt alsof we in ons eigen gelijk willen blijven dwalen
alsof we verslaafd zijn aan problemen
waarvan we niet willen leren en
daarom telkens naar het verleden terugkeren

maar goed…

we kunnen iedere steen optillen
om te zien wat eronder ligt
we kunnen van alles in twijfel trekken
en in onzekerheid bestaan.
niet in een betere wereld geloven
en dan daarvoor gaan

schreeuwend vanuit een slachtofferrol
in een hoek tussen de machtelozen
jezelf constant van je eigen tijd beroven
door alleen de tijd te zien die ons ontsnapt

we kunnen… geen genoegen nemen
met een hoop… en met die gedachten genoegen nemen
zwoegen van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat
met geld verdienen als enige reden
we kunnen… in niets meer geloven
en toch sterren als goden aanbidden

onze stem verheffen om vervolgens niet te gaan stemmen
zodat we ons gelijk krijgen terwijl we onze eigen toekomst
voorspellen: ‘zie je wel, ik zei het je toch’
we kunnen kiezen geen keuze te hebben
en achteraf zien dat dit onze keuze was

of dat gewoon niet erkennen
de makkelijkste weg kiezen
door bewust te zwijgen
zodat wat niet benoemd wordt
zich nooit heeft voorgedaan.

wel mijmeren en meningen hebben over de voortdurende strijd

we kunnen zoveel meer als we dat willen
maar dat blijkt niet onze verantwoordelijkheid